head-bankroksingkhon
โรงเรียนบ้านโกรกสิงขร
head-bankroksingkhon
ยินดีต้อนรับเข้าสู่เว็บไซต์ โรงเรียนบ้านโกรกสิงขร
หน้าหลัก » นานาสาระ » เรื่องหลอนที่หอนอน

เรื่องหลอนที่หอนอน

อัพเดทวันที่ 21 มกราคม 2021

เรื่องหลอนที่หอนอน

เรื่องหลอนที่หอนอน

เรื่องหลอนที่หอนอน ผมมีเรื่องเช่าสุดหลอนที่จำมาถึงทุกวันนี้ คือช่วงตอนเรียนมหาวิทยาลัยปีหนึ่ง ผมต้องเข้าไปอยู่หอในมหาวิทยาลัย รวมกับเพื่อนคนอื่นๆ ซึ่งห้องที่ผมนอนจะมีผู้ร่วมห้องด้วยกัน 4 คน คือผม กล้า ที่อยู่ปี 1 และมีรุ่นพี่ปี 2 อีกสองคน ชื่อว่า พี่นัทกับพี่คิง ช่วงแรกๆ ตารางเรียนของผมกับกล้าจะเหมือนกันเพราะเป็นการเรียนวิชาพื้นฐานแต่พี่ปีสองทั้งสองคนจะออกนอกห้องไม่ตรงกับผม เพราะตารางเรียนของปี 2 จะมีวิชาที่แยกสาขาออกไป

จะมีก็ช่วงวันอาทิตย์ที่ทุกคนได้หยุดและมักจะไม่ไปไหนหมกตัวอยู่ในห้องด้วยกันทุกคน เรื่องที่เจอทำให้ผมเชื่อ เรื่องผี แบบไม่มีข้อสงสัยอีกเลย ทั้งที่ผมเองไม่เคยเชื่อเรื่องแบบนี้มาก่อน ส่วนกล้าเพื่อนผมเป็นคนกลัวผีขึ้นสมองแบบที่เวลากลับมาดึกเกินก็ไม่ยอมไปอาบน้ำคนเดียว เรื่องมันเกิดครั้งแรกตอนไปอาบน้ำนี่แหละครับ

หอที่ผมอยู่เป็นห้องน้ำและห้องอาบน้ำรวม ซึ่งจะตั้งอยู่ที่โซนฝั่งตรงข้ามห้องพักตรงช่วงกลางดึกครับ วันนั้นไอ้กล้าเพื่อนผมกลับมาประมาณห้าทุ่มครึ่งแล้วทำท่าเหมือนจะไม่อาบน้ำ ผมเลยบอกว่าให้ไปอาบเดี๋ยวไปเป็นเพื่อน ผมเดินไปเป็นเพื่อนมันจริงๆ ครับแต่พอส่งมันเข้าห้องน้ำผมก็เดินออกมานั่งตรงขั้นบันไดข้างห้องน้ำ ระหว่างที่เพื่อนผมอาบน้ำอยู่มันก็จะตะโกนเรียกผมเป็นระยะเพื่อให้แน่ใจว่าผมยังอยู่ใกล้ๆ ไม่ไปไหน หลังจากไอ้กล้าตะโกนเรียกผมได้สัก 4- 5 ครั้ง และผมก็ตะโกนตอบมันทุกครั้ง แต่อยู่ดีๆ ผมก็ได้ยินเจ้ากล้ามันโวยวายว่าทำไมมาแกล้งเขย่าประตูแบบนี้ โวยวายว่าอย่ามาล้อเล่น มันกลัว เสียงดังมากครับจนคนที่อยู่ห้องใกล้ๆ ออกมายืนดูที่หน้าห้องน้ำ

กล้ายังโวยวายไม่หยุดผมพยายามตะโกนบอกว่าผมอยู่ตรงนี้ไม่ต้องกลัว ไม่มีใครเข้าไปแกล้งอะไรเลย แต่ประตูที่เป็นทางเข้าไปมันล็อกครับ ผมพยายามเปิดยังไงก็ไม่ออกได้แต่บอกกลับไปว่าผมอยู่ตรงนี้ให้หยุดโวยวายแล้วตั้งสติ กล้าเหมือนสติหลุดสักพักเลย พูดแต่ว่าอย่ามาเขย่าประตู อย่ามาแกล้งทุบประตูแบบนี้ ตอนนั้นผมหยุดเขย่าประตูทางเข้าไปแล้วเพราะเข้าใจว่ากล้ากลัวจากการที่ผมเขย่าเพื่อพยายามเปิดประตู แต่ไม่ใช่ครับกล้ายังไม่หยุดร้อง สักพักเหมือนตั้งสติได้ กล้าเงียบผมเองเลยค่อยๆ พูดว่าผมอยู่ข้างนอกตรงนี้ ไม่ต้องกลัว ให้ออกมาเปิดประตูให้ผม แต่ตอนนั้นผมไม่ได้ยินเสียงของกล้าเลยนะครับ ทุกอย่างเงียบลงจนผมเป็นห่วงว่ากล้าเป็นอะไรรึเปล่า คนที่ออกมาดูก็ช่วยผมเปิดประตูระหว่างนั้นก็เรียกกล้าเป็นระยะ

หลังจากช่วยกันเปิดประตูอยู่สักพักประตูกลับเปิดออกง่ายมากเลยครับทั้งที่ยื้อกันอยู่ตั้งนานแล้วภาพที่เป็นคือกล้านอนอยู่ที่พื้นเลยครับ ผมคิดว่ามันคงตกลงจนหมดสติ ทั้งผมและคนที่ออกมาช่วยกันพากลับไปที่ห้อง นอนสักพักกล้าก็ฟื้นขึ้นมาแบบที่ยังสติหลุดนิดหน่อย พร้อมพูดว่าผมแกล้งมันจนหลอนไปหมด ผมยังยืนยันว่าไม่ได้แกล้งอะไรเลยและบอกให้กล้าค่อยๆ เล่าว่าเจออะไร กล้าบอกว่าหลังจากตะโกนเรียกผมอยู่ 4- 5 ครั้ง อยู่ดีๆ ประตูของห้องอาบน้ำก็โดนทุบแรงมากเสียงดังไปหมด กล้าพยายามตะโกนออกมาว่าอย่ามาแกล้ง เพราะคิดว่าผมเองที่เป็นคนแกล้งมัน ยิ่งกล้าโวยวายเท่าไหร่ เสียงทุบและเคาะประตูก็ยิ่งดังเรียกว่าไม่ได้ยินเสียงอื่นๆเลย

ผมบอกว่าผมได้ยินที่มันตะโกนและตอบกลับไปแล้วแต่กล้าบอกว่าไม่ได้ยินเสียงผมเลย พอรีบอาบน้ำเปิดประตูออกมาไฟข้างในก็ดับ คราวนี้กล้าเลยยิ่งหลอนและตกใจมากเลยครับและเหมือนจะรู้ว่าไม่มีคนอยู่ข้างในด้วย หลังไฟดับก็ยิ่งตกใจไปอีกเพราะมีเสียงเคาะประตู ผมบอกว่าอาจจะเป็นเสียงที่ผมเคาะให้เปิดก็ได้แต่กล้าบอกว่าเสียงมันชัดแบบเคาะอยู่ข้างในเลย แถมยังมีเสียงเหมือนน้ำไหลและเสียงคนกำลังอาบน้ำแบบปะปนกันไปหมดตอนนั้นกล้ากลัวมากๆ ไม่กล้าสมชื่อเลยครับ จนผมกับคนอื่นๆ เข้าไปช่วยมานี่แหละ เรื่องนี้ผมว่ายังไม่ชัดเพราะอาจจะเกิดจากความหลอนและความสติแตกของไอ้กล้าเองก็ได้

ส่วนเรื่องที่สองที่เจอที่หอแห่งนี้ก็คือ มีช่วงวันหยุดสุดสัปดาห์ช่วงนั้นมีผมกับกล้านี่แหละครับที่ไม่กลับบ้านเพราะต้องการประหยัดค่ารถตกลงกับที่บ้านว่าจะกลับตอนสิ้นเดือนทีเดียวไปเลยกลับทุกอาทิตย์ไม่ไหว ผมเลยนอนเล่นกันอยู่ในหอนั่นแหละครับ แล้วช่วงกลางดึกผมต้องสะดุ้งตื่นเพราะไอ้กล้าเดินไปปิดตู้เสื้อผ้าแรงมาก ปิดๆ เปิดๆ อยู่หลายครั้งจนผมตื่นถามมันว่าเป็นอะไร แถมตู้เสื้อผ้าที่มันไปเปิดก็ไม่ใช่ของมันที่ใช้ร่วมกับผมด้วย ในห้องจะมีตู้เสื้อผ้า 2 ตู้ พักกัน 4 คน ก็แบ่งใช้กันคนละครึ่งแต่มันดันไปปิดๆ เปิดตู้ที่เป็นของรุ่นพี่ครับ กล้าบอกว่ามันนอนอยู่แล้วตู้เสื้อผ้าก็เปิดออกมามันมองเข้าไปเหมือนเห็นแววตาคนอยู่ในนั้น

มันเลยไปเปิดดูเพราะเห็นว่าห้องเปิดไฟอยู่แล้วผมก็นอนอยู่ด้วย พอเปิดออกก็ไม่เจออะไรแต่พอกลับไปนอนก็เจออีกเลยนอนไม่หลับครับด้วยความสงสัย ผมเลยช่วยมันเอาไฟฉายจากโทรศัพท์มือถือนี่แหละไปช่วยส่อง แล้วต้องตกใจเพราะไปเจอรูปที่เป็นเหมือนรูปที่เอาไว้ตั้งหน้างานศพซุกอยู่ด้านในตู้ของรุ่นพี่ พอหยิบออกมาดูคือรูปนั้นหน้าเหมือนพี่คิงเลยครับแต่เสียชีวิตมา 5 ปีแล้ว พวกผมถึงกับรีบโทรหาพี่คิงแต่โทรยังไงแกก็ไม่รับ ผมชวนไอ้กล้าให้ไปนอนที่หอเพื่อนคนอื่นเพราะตอนนั้นไม่ใช่แค่ไอ้กล้าที่กลัวผมก็เริ่มกลัวแล้ว

พวกเราไปนอนที่หอเพื่อนในห้องครับแต่เรื่องแปลกก็คือ ผมฝันเห็นพี่คิงมีสองร่างพี่คิงนั่งอยู่หนึ่งคนและพี่คิงอีกคนยืนจ้องหน้าพี่คิงที่นั่งอยู่ เหมือนเขาโกรธครับ แล้วอยู่ดีๆ คนที่จ้องหน้าพี่คิงก็หันมาทางผมแล้วพูดว่ากลับไปเก็บรูปเดี๋ยวนี้ ผมสะดุ้งตื่นและเห็นไอ้กล้านั่งอยู่พอดี มันถามผมว่าเป็นอไร ฝันใช่มั้ยมันฝันจนนอนไม่หลับเลย ผมกับไอ้กล้านั่งคุยกันไปจนเช้าแล้วพี่คิงก็โทรกลับมาครับพวกเราเล่าเรื่องที่เจอรูปให้พี่คิงฟังแกบอกว่าเป็นพี่ชายฝาแฝดของแกเองเสียชีวตไปหลายปีแล้วแต่เหมือนเขายังอยู่ ตอนนั้นพวกผมก็ไม่กล้ากลับไปที่หอกันได้แต่รอพี่คิงมา หลังจากนั้นพี่คิงแกก็ย้ายออกเพราะคิดว่าพอพวกผมรู้เรื่องนี้แล้วพวกผมคงจะกลัวแกเลยขอออกไปอยู่ที่หออื่นครับ

 

นานาสาระ ล่าสุด
โรงเรียนบ้านโกรกสิงขร
โรงเรียนบ้านโกรกสิงขร
โรงเรียนบ้านโกรกสิงขร
โรงเรียนบ้านโกรกสิงขร